Η εκκλησία του μοναστηριού, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Παναγίας Θεοτόκου, στο Κομ, αποτελεί απλό μονόκλιτο οικοδόμημα, που, με τις περιφραγμένες οροφές των παρεκκλησίων της, φαίνεται σαν να εξαπλώθηκε στην τριγύρω πετρώδη περιοχή. Η εν λόγω εκκλησία είναι μικρών διαστάσεων, έχει μήκος 7 μέτρων και 12 εκατοστών, μαζί με την αψίδα, ενώ το πλάτος της είναι 4-σσάρων μέτρων και 57 εκατοστών. Ο θόλος έχει ύψος 3-ιών μέτρων και 90 εκατοστών, ενώ το συνολικό ύψος του οικοδομήματος είναι 4-σσάρων μέτρων και 10 εκατοστών.

Η εκκλησία έχει εγκάρσιο θόλο, τον οποίο υποστηρίζουν δύο ζεύγη ημικίονων από κάθε πλευρά, και που χωρίζουν τον εσωτερικό χώρο του ιερού ναού σε τρεις τομείς, σχεδόν ίδιου μεγέθους. Οι ημικίονες έχουν κονσόλες, ενώ ο θόλος εκφύει από τον όγκο του τοίχου, και είναι χωρίς κορώνα. Το χαρακτηριστικό του θόλου είναι ότι αυτός είναι ελαφρά σπασμένος. Το ίδιο ωοειδές γόθικο σχήμα έχει και η ημισφαίρια αψίδα, που είναι πλατύτερη από τη βάση στην οποία στηρίζεται. Στο μεσαίο εσωτερικό χώρο της εκκλησίας, και συγκεκριμένα στο βόρειο τοίχο, βρίσκεται ένα αψιδωτό κοίλωμα. Στο χώρο του βωμού αντί της προσκομιδίας κτίστηκε μια πέτρινη προεξοχή, που έχει το σχήμα της τράπεζας. Στη μέση της αψίδας βρίσκεται ένα ορθογώνιο κοίλωμα, ενώ το μεγαλύτερο παράθυρο άλλαξε θέση και μετατέθηκε στη νότια μεριά του θολωτού χώρου. Ο νότιος τοίχος αυτού του μέρους του βωμού έχει τρίγωνο βαθούλωμα με στρογγυλές πλευρές, κάτω από το οποίο βρίσκεται το πέρασμα που οδηγεί προς το νότιο παρεκκλήσι. Πάνω από την ημισφαίρια αψίδα βρίσκεται ένα μικρό ορθογώνιο βαθούλωμα. Στη μέση του χώρου του βωμού, που βρίσκεται πιο ψηλά σε σχέση με το ναό, βρίσκεται πέτρινη τίμια τράπεζα, ενώ το δάπεδο είναι πλακόστρωτο, και οι πλάκες είναι άνισης μορφής.

Η εκκλησία είναι κτισμένη με πλίνθους από μίγμα πορώλιθου και κρυστάλλινου ασβεστίου. Οι πλίνθοι σχηματίζουν τακτικές σειρές. Οι συνδετήρες είναι στενοί και φτιαγμένοι από ασβεστοκονίαμα. Για την ενίσχυσή τους χρησιμοποιήθηκε, κατά τόπους, και ψιλοκομμένη πέτρα. Η εκκλησία ήταν απόλυτα σοβαντισμένη εξωτερικά, πράγμα για το οποίο μαρτυρούν τα υπολείμματα του σοβά στη νότια πρόσοψη. Η δυτική, δηλ. η κυρίως πρόσοψη, έχει πάνω της ένα σεμνό αρχιτεκτονικό κόσμημα υπό μορφή αψιδωτού βαθουλώματος, που βρίσκεται πάνω από το υπέρθυρο. Στις πλάγιες από την πόρτα πλευρές κτίστηκε ένας μικρός πέτρινος χώρος για σύντομη ανάπαυση, δηλ. για κάθισμα, που στα σερβικά λέγεται «πίζουν».

Σύντομα μετά την οικοδόμησή της, δηλ. στα μέσα του 15 ου αιώνα, η εκκλησία απέκτησε δύο παρεκκλήσια. Το βόρειο παρεκκλήσι έχει μια αβαθή αψίδα, θολωτή με γόθικο τρόπο, έτσι όπως και η κυρίως εκκλησία. Στο βόρειο τοίχο βρίσκεται ένα στενό ορθογώνιο παράθυρο, κάτω από το οποίο υπάρχει βαθύ κοίλωμα. Το νότιο παρεκκλήσι είναι κάπως πιο απλό, χωρίς αψίδα, με παράθυρο στον ανατολικό τοίχο. Όπως και στην περίπτωση των μοναστηριών που ανήκουν στην οικογένεια Μπάλσιτς, στα οποία τα παρεκκλήσια χρησιμοποιούνταν για ενταφιασμούς, έτσι μπορούμε να υποθέσουμε ότι και τα παρεκκλήσια του μοναστηριού Κομ είχαν τον ίδιο προορισμό.

Μετά την οικοδόμηση των παρεκκλησίων της, η εκκλησία απέκτησε και ευρύχωρο εξωνάρθηκα, που κάλυψε, επίσης, και τα παρεκκλήσια, κι έτσι σχηματίστικε ένα νέο, τρίκλιτο σύνολο. Η ύπαρξη αυτού του εξωνάρθηκα είναι σημαντική, επειδή αυτός επεκτείνει, κατά κάποιον τρόπο, τον ήδη στενό χώρο του ιερού ναού. Ο ξύλινος εξωνάρθηκας, διαστάσεων 4 Χ 8 μέτρων, στηρίζεται πάνω σε δύο πέτρινους στύλους, από τους οποίους σώθηκε μόνο ένα μέρος του βόρειου κορμιού. Ότι το μοναστήρι είχε πολλούς μοναχούς το μαρτυρούν οι επιτάφιες πλάκες στον εξωνάρθηκα.

Τα παρεκκλήσια είναι κτισμένα από άλλο υλικό και σε πιο σκληρή τεχνική. Αντί του πορώλιθου και του κρυστάλλινου ασβεστίου χρησιμοποιήθηκαν πλίνθοι από ασβεστόλιθο. Για συνδετήρες στο ασβεστοκονίαμα χρησιμοποιήθηκαν κομμάρια πορώλιθου, κρυστάλλινου ασβεστίου και κεραμιδιού. Ιδίως το νότιο παρεκκλήσι ήταν κτισμένο με τεχνοτροπία της υπαίθρου, της εξοχής.

Το μοναστήρι ολοκλήρωσε τελικά την εμφάνισή του με τη σύνδεση των δύο παρεκκλησίων, του εξωνάρθηκα, του ξενώνα, του καμπαναρειού και του αμυντικού τοίχου μέσα σ’ένα σύνολο.